Wręczenie medalu Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata oraz dyplomu nadania Honorowego Obywatelstwa Izraela mieszkańcom świętokrzyskiego, którzy w czasie wojny z narażeniem własnego życia ratowali Żydów odbyło się w ramach II Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich Tikkun Naprawa Kielce 2012.

Medal Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata otrzymała pośmiertnie Zofia Bania, mieszkanka podpińczowskiej wsi za ratowanie Franciszki oraz Izraela Rubinków. Gdy w 1942 r. niemieccy okupanci rozpoczęli eksterminacje pińczowskich Żydów, Rubinkowie postanowili ratować się i zwrócili o pomoc do przyjaciółki. Mimo grożącej za ukrywanie Żydów kary śmierci, Zofia Bania przyjęła ich bardzo serdecznie, wbrew stanowczemu sprzeciwowi swojego męża. Przyjmując Rubinków pod dach swojego małego domu, narażała życie nie tylko swoje, ale również wszystkich jego domowników.

Zofia Bania zmarła w 1991 roku. Medal odebrany został przez jej syna Mariana Banię, który także jako mały chłopiec pomagał ukrywającej Żydów mamie. W swoim zeznaniu złożonym dla Instytutu Yad Vashem wspomina: „Pamiętam, jak kiedyś Niemcy spali w naszym domu, a Izrael Rubinek ukryty w piwnicy wraz z żoną dostał ataku kaszlu. Ja, udając chorego, kaszlałem cała noc, aby odwrócić uwagę. Bardzo się bałem, żeby Niemcy nie usłyszeli odgłosów wydostających się z piwnicy. Byłem tego świadomy, że wszyscy możemy zginąć. Moja matka często mi mówiła, że jest ze mnie dumna.”

Wykład Sachy Pecarica nt. idei Tikkun w judaizmie wzbudził wielkie zainteresowanie kielczan. W spotkaniu z rabiniem uczestniczyło sto osób, które z dużym zainteresowaniem przysłuchiwały się złożonym rozważaniom filozoficznym.

Sacha Pecaric jest rabinem i filozofem. Urodził się w 1965 roku w Rijece w Chorwacji. Po studiach w Pradze i Nowym Jorku w 1997 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie pracował jako jako rabin i dyrektor Fundacji Ronalda Laudera. W Polsce prowadził regularne studium Tory i Talmudu oraz powołał Stowarzyszenie Pardes, którego celem jest publikacja po polsku klasycznych dzieł judaizmu.

Rabin Pecaric jest autorem pierwszego w historii tłumaczenia Tory na język polski (przekładowi temu poświęcona jest wydana w ubiegłym roku książka „Czy Torę można czytać po polsku?”). Obecnie Sacha Pecaric mieszka w Nowym Jorku. W kwietniu 2011 roku z jego inicjatywy powstała wirtualna Jesziwa Pardes  - www.pardes.pl/jesziwa.

W krótkim czasie stała się ona największym w Polsce forum nauczania Tory i Talmudu (choć uczestniczą w niej także słuchacze z innych krajów świata). Cotygodniowe zajęcia przeznaczone są dla dwóch grup: pierwsza realizuje program ogólny, zapoznając się z fundamentami judaizmu, druga zajmuje się intensywnym studium Talmudu.

- Naprawianie świata można i trzeba rozpocząć od siebie. To wcale nie jest trudne, czasem wystarczy jeden prosty gest okazany innemu człowiekowi – mówiła s. Małgorzata Chmielewska, rozpoczynając kolejny tydzień wydarzeń odbywających się w ramach II Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich TIKKUN NAPRAWA Kielce 2012.

- Siostra Małgorzata od lat z ogromnym poświęceniem, nie szczędząc trudu angażuje się w pomoc ludziom najsłabszym – chorym, ubogim, upośledzonym, znajdującym się na samym skraju społeczeństwa – przedstawił na wstępie spotkania sylwetkę tej niezwykłej osoby wiceprezes Stowarzyszenia Andrzej Białek.

– Lubimy często kategoryzować ludzi: ten jest prawicowy, tamten lewicowy, ten jest prawosławny, a tamten Żydem. Jeśli w ten sposób drugi człowiek odróżnia się ode mnie, to oznacza, że już nie może on czynić dobra, bo dobry jestem tylko ja. Takie jest często nasze myślenie - mówiła siostra Chmielewska. Odwoływała się przy tym do przykładu Jerzego Owsiaka i podważania przez niektórych ludzi wartości jego działalności społecznej ponieważ nie jest on wierzący.

– Ja też bywam wpisywana w takie schematy. Nazywają mnie katolewicą, choć sama nie wiem co to znaczy – mówiła siostra. - Każdy człowiek może czynić dobro, każdy ma ku temu możliwości. Trzeba tylko wsłuchać się w słowa Chrystusa: Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Ale Jezusowi nie chodziło tylko o majątek, ale o zwykłą chęć pomocy i zdolność do niesienia pomocy drugiemu człowiekowi – mówiła zakonnica.

Prowadzone przez znanych naukowców warsztaty dla nauczycieli nt. nauczania o Holocauście oraz spotkanie z wybitnymi dziennikarzami wypełniły piąty dzień Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich TIKKUN - NAPRAWA Kielce 2012.

Czterdziestu świętokrzyskich nauczycieli oraz pedagogów spoza regionu wzięło udział w konferencji i warsztatach poświęconych problematyce nauczania o Holocauście pt. „Nauczanie o Zagładzie z uwzględnieniem historii lokalnej. Od doświadczenia zła do czynienia dobra”.

Uczniowie oraz zainteresowani judaizmem kielczanie spacerowali po cmentarzu żydowskim na Pakoszu słuchając wykładu na temat symboliki obrazów wykutych na macewach.

Było to czwarte już z kolei wydarzenie odbywające się w ramach zorganizowanych przez Stowarzyszenie Drugich Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich TIKKUN - NAPRAWA Kielce 2012. Mimo padającego śniegu i dokuczliwego zimna nie zabrakło chętnych do udziału w spotkaniu ze znawczynią symboliki nagrobnej i kaligrafii hebrajskiej.

Monika Krajewska szczegółowo opowiadała o znaczeniu wykutych na żydowskich grobach symboli, napisów a także o zwyczajach pogrzebowych wyznawców judaizmu, udzielając drobiazgowych wyjaśnień na temat każdego z dostrzeżonych na macewach przez słuchaczy detali.

Natomiast w kieleckich szkołach (Gimnazjum Integracyjne nr 4 im. Jana Karskiego, Gimnazjum Katolickie im Św. Stanisława Kostki, Gimnazjum Nr 12 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz VI Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego) Monika Krajewska przeprowadziła warsztaty dla uczniów zatytułowane: „Piękno hebrajskich rękopisów”, „Menora w sztuce”, „Wycinanka żydowska” oraz opowiedziała o symbolice w sztuce żydowskiej.

- W środowisku polskich Żydów nazywano go często „naszym papieżem” – mówił podczas poświęconej Janowi Pawłowi II debaty prof. Stanisław Krajewski, współprzewodniczący PRCHiŻ, działacz polskiej społeczności żydowskiej.

Spotkanie zatytułowane „Nasz Papież. Jan Paweł II i Żydzi” odbyło się w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach w ramach trwających Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich TIKKUN – NAPRAWA. Ze Stanisławem Krajewskim na temat stosunku pochodzącego z Polski papieża do Żydów dyskutował Janusz Poniewierski, publicysta katolicki oraz autor książek o Janie Pawle II. Spotkanie odbyło się 17 stycznia, który od 1997 roku na podstawie decyzji Konferencji Episkopatu Polski obchodzony jest w Kościele jako Ogólnopolski Dzień Judaizmu.

Obaj dyskutanci wspominali młodość Karola Wojtyły, który w swych rodzinnych Wadowicach przyjaźnił się z osobami pochodzenia żydowskiego i jak podkreślał Janusz Poniewierski wykazywał także duże zainteresowanie wyznawaną przez nie religią.

Stanisław Krajewski i Janusz Poniewierski zwracali uwagę na ewolucję poglądów przyszłej głowy kościoła katolickiego z osoby niewątpliwe życzliwej Żydom, choć także nie pozbawionej wobec nich dystansu do momentu historycznego wydarzenia jakim była pierwsza wizyta papieża w synagodze oraz potępienia antysemityzmu i nazwania go grzechem.

Kilkadziesiąt osób wysłuchało wykładu prof. Tadeusza Gadacza pt. „Kryzys człowieczeństwa europejskiego”. Było to kolejne z wydarzeń odbywających się w ramach rozpoczętych w niedzielę Drugich Spotkań Chrześcijańsko-Żydowskich TIKKUN - NAPRAWA Kielce 2012.

Wśród słuchaczy znaleźli się między innymi wykładowcy kieleckich uczelni, księża oraz studenci. Rozpoczynając spotkanie, prezes Stowarzyszenia Bogdan Białek przypomniał sylwetkę Jana Karskiego - człowieka, który w straszliwych czasach II wojny światowej potrafił z olbrzymią odwagą i determinacją przeciwstawiać się złu jako nieugięty strażnik humanistycznych wartości.

Następnie Andrzej Białek przybliżył postać i dorobek prelegenta:  - Prof. Gadacz jest wybitnym filozofem i teologiem i jak sam często podkreśla, uczniem ks. profesora Józefa Tischnera.

- Chciałbym wskazać na trzy zasadnicze powody konieczności dopełnienia wolności przez odpowiedzialność. Jako ludzie nie możemy być obojętni na głód w Afryce, eksterminację ludności czy polityczne prześladowania. Nie możemy także dlatego, ponieważ o tym wiemy, w przeciwieństwie np. do tych krajów i obywateli, którzy po II wojnie światowej twierdzili, że nie wiedzieli co działo się w Oświęcimiu - mówił podczas wykładu prof. Gadacz.

Prapremierowe wykonanie utworu Jerzego Maksymiuka "Lament serc. Kielcom in memoriam" przez orkiestrę pod batutą kompozytora było wydarzeniem rozpoczynającym II Kieleckie Spotkania Chrześcijańsko-Żydowskie. Koncert poprzedziło wręczenie Nagrody im. Hany Goldszajd i Dawidka Rubinowicza.

Uroczystość odbyła się w sali koncertowej Państwowej Szkoły Muzycznej w Kielcach. Wszystkie miejsca na 300 – osobowej widowni zostały zajęte, dla wielu pozostałych przybyłych trzeba było ustawiać dodatkowe krzesła.

Składający się z 7 części utwór wykonany został przez liczącą 40 osób orkiestrę muzyków Filharmonii Świętokrzyskiej. Partię wokalną w języku polskim oraz jidysz zaśpiewała sopranistka Anna Karasińska. Utwór "Lament serca. Kielcom in memoriam" Jerzy Maksymiuk skomponował jako hołd zamordowanym przez Niemców 20 tysiącom kieleckich Żydów, zaś bezpośrednią inspiracją do napisania dzieła był upamiętniający ofiary kieleckiego getta pomnik Menora.

Po zakończeniu koncertu orkiestra, ale przede wszytkim kompozytor i dyrygent w jednej osobie otrzymali długotrwałą owację publiczności. Słuchacze zgodnie wyrażali swój podziw i uznanie dla dzieła artysty - pięknego i przejmującego utworu symfonicznego. Jeszcze przed rozpoczęciem koncertu Mistrz oświadczył, że nadal zamierza pracować nad kompozycją - Jerzy Maksymiuk chce wydłużyć czas jej trwania z 30 do 50 minut, oraz rozpisać partyturę na jeszcze większą ilość instrumentów.

Natomiast prezydent Kielc Wojciech Lubawski zadeklarował, że w niedługim czasie nagranie utworu zostanie wydane w formie publikacji płytowo-książkowej.